Profiel van Bankฉันเพียงอยากรู้ อยากเข้า...Foto'sWeblogLijstenMeer  |  Extra Help |
|
31 augustus เดือนแห่งความซวยซวยๆๆๆ
ทุกเรื่อง ทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเอง
รถถูกเอาสีไปเปงแถบ ฮึมมม ไอ่รถสีดำคันนั้น คอมพัง กล้องพัง ฟันคุด โอ้ยๆๆๆ
เบื่อ เซรงจิง
แต่เดือนนี้ก้อได้เจอเพื่อนเยอะ
ไอ่ปอล กลับมาจากเมืองน้ำหอม แต่ไม่มีน้ำหอมมาฝากแฮะ~~
ไว้เด๋วทำงานเก็บตังค่าเครื่องบินไปเยี่ยม หุหุ พาเที่ยวน้า
โอ๋แวะมาหาเลี้ยงเค้าเกือบทุกมื้อเรยยย ดีจัง
ไอ่โต้ที่บอกจาเลี้ยงตั้งแต่ปีสอง แต่ก้อยังไม่ได้กินของมาน ถ้าจบมานคงเลี้ยง(หวังว่า)
ลิงๆๆๆอ๊อบ
ตอนนี้อยู่ดมยา สนุกดี แต่ได้อยู่กลุ่มกะอาจานที่ดุมากๆตอนอยู่ในฟิลด์
แต่เส็ดแล้วก้อจากลับมาใจดี
เฮ้อ!!! มานเครียดมากๆเลย จาเปงลม เหนื่อย
แต่อ.ก้อสอนดีมากๆๆๆ
สู้ต่อปาย สู้ๆๆๆ 21 april ได้แร๊นนๆ
++กรี๊ดๆๆๆๆ
up blog ได้แล้ว หลังจากรอมานานแสนนาน มานเปงด๋อยไรมะรู้ ดันมาทำได้ตอนยุ่งๆละ...เซรงค่ะ ไว้ว่างๆ ละกาน ตอนนี้เหนื่อยมรากกก พี่ๆที่อยู่ด้วยhyperสุดๆอ่ะ เดินไปมาตลอดเวลา พักกินข้าวเที่ยงแค่สิบห้านาทีก้อมาทำงานต่อ ตอนเช้าก้อมาตั้งแต่ 6.40น. ไรประมาณเนี้ย โอ้ยๆ จาบ้าตาย นังแตนจากเคยเปงหญิงที่alertมั่กๆ ยังเปงศพไปอ่ะ จิรัชยาก้อabsenceไปสิค่ะ ตอนนี้เปงหมีแพนด้าไปแร้ววววว คืนก่อนก้อปั่นรายงานถึงตีสี่ ชีวิตๆๆๆ เมื่อไหร่จาดีขึ้น ขี้เกียจอย่างนี้ วันๆสือมะอ่าน ทำไรอยู่ม่ายรุ
สู้ๆ เย้ๆ สู้ตาย เพื่อนคนอื่นเค้าทำงานกันแล้วนะ ปล. ปิดเทอมไปเสม็ดแบบextremeมาหญิงห้านาง โด๋ใครมะอยากไปด้วย มะสนก้อได้ หนุกหนานจาตายไป ไปดำน้ำกับเด็กๆหุหุ อีกที่ก้อสัมนาสโมฯ น้ำตกตาดโตน ไม่ได้สาระเท่าใดนัก(เพราะคนในฝ่ายเปง แบงค์และปุย) แต่เล่นน้ำตกนี่ลัลล้าที่สุดเรยยยยยย ไม่เคยเล่นน้ำตกหนุก ขนาดนี้ โอ้มายคอมบุ มากมาย^^
08 januari T^Tเย้ๆๆๆๆ...แข่งบาสชนะเฉยเรยยยยยหุหุ
รวมทีมกะพี่ปีห้า555+
ชนะปีสาม พวกไอ่ป๋อ(น้องที่แสนดี) ไอ่โบว์(น้องที่น่ารัก) ไอ่หลินฮุ่ย(อดีตรูมเมตใจดี) ไอ่วาว(มันเปงสาวขึ้น)
ไอ่มีน(มันตัวโตจัง) และคณะ หึหึหนุกดีสงสัยเปงเพราะชนะ แต่มะค่อยได้ทำไรนักแบบว่าพี่เก่ง เราก้อลงๆไป
วิ่งไปวิ่งมา สวยอย่างเดียว555+
เซ็งอ่ะ
วันนี้ออก OPD ถูกยิงคำถามมากมาย
ไมไม่รู้เรื่องด๋อยไรเรยยยย ตอบอ.ม่ายได้ซักอย่าง
เครียด!!
อ.ก้อนะ " นี่หมอ ขึ้นมากี่weekแล้ว น่าจาตอบได้บ้าง อีกกี่วันจาสอบ จาจบปีสี่แล้วนะอ่านหนังสือบ้าง"
teaching round ก้อไม่รู้เรื่อง ไมเพื่อนๆเก่งจัง
อานะ คงต้องอ่านสือแร้วววว ใกล้สอบมากมาย สู้ๆๆ
แล้วมาทำไรเนี่ย หึหึอ่านๆๆ
07 januari บ่นๆๆๆวันนี้อยู่เวรรรร...ว่างเกิ้น
วันมะมีไรก้อสบายเจงๆๆ สบายเกินปาย
นั่งๆ นอนๆ คนไข้มีแค่ 5 เตียง แต่จาไปไหนก้อม่ายได้
ต้องเฝ้าward!!! เผื่อมีไร
ให้ตายเถอะน้า จับลิงๆมาขังในห้องแอร์ ว่างไปมันก้อเซ็งค่ะ
พรุ่งนี้แข่งบาสชั้นปี
อานะ...เอาป้าแก่ๆมาแกล้งหรอหนูๆ
วิ่งม่ายทันเด็กๆเค้าแล้ว แค่ครึ่งละสิบนาทีก้อเหนื่อยโคตร
เฮ้อ บ่นๆๆๆ
ขี้เกียจเล่นแล้วอ่ะT^T
ป.ล.ประชุมสโมฯปีนี้ไปเที่ยวไหนกันดี
ไปปล่อยแก่กานหุหุ ^^ 31 december Bye bye...
บ๋ะบายปีเก่าๆ
อารายๆมะดีขอให้มันผ่านไป
ลืม...เริ่มใหม่ สดใสปิ๊งๆ อิอิ
คิดถึงเพื่อนเก่าๆจัง บางห้องเค้านัดเจอกานด้วย อิจฉาจังวุ้ย
เรายุ่งๆๆ ไม่ค่อยมีเวลาเร้ยยย
ไม่ได้กลับบ้าน----->อยู่เวรซะ ปีใหม่คนไข้คงเยอะโคตร
อยู่เวรบ๊อย บ่อย ตอนนี้ขอแค่ได้นอนยาวๆต่อกันหลายๆชั่วโมงก็พอ ไม่ขอมากไปก่านี้แระ
หยุดยาวทั้งที ครายๆเค้าก้อฉลองกาน เฮ้อ!!!ปลงแล้วอ่ะ ชีวิตนศ.พ.
ก้อยังดี...
วันก่อนได้กินข้าวกะเพื่อนๆในกลุ่ม เหอๆๆ
นานๆจะหาเวลาว่างพร้อมกันได้...คิวทองเจงๆเพื่อนช้าน
ปายร้าน"เที่ยวละไม"
บรรยากาศดีมั่กๆ อาหารหย่อยๆ ช๊อบๆ+แฮ้ปวันเกิดก้อยด้วย เค้กหย่อยหุหุ
วันนี้ไปวัดมา ไหว้พระสบายใจจัง
ต้องปายวันนี้ เพราะพรุ่งนี้อยู่เวร คงมะได้ทำบุญเหมือนคนอื่นๆเค้า
เฮ้อ! สู้ต่อไป
"ชีวิตของเรานั้นไม่เหมือนกัน"
ลืมทุกอย่างความรักที่ฉันมี...
ลืมทุกสิ่ง...สิ่งที่ฉันให้กับเธอ
~~ต้องยอมรับเสียที ต่อจากนี้ไม่มีเธอ...บะบาย^^" 23 december นะนะนะตลอดเวลาที่ผ่านมา...
เจอคนที่ดีๆมากมาย
คนที่หวังดี เพื่อนดีๆ สิ่งแวดล้อมดีๆ
ดีจายมากมายที่อาไรดีๆหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิต^^
แต่ก้อแหงหล่ะ อารายมันจาไปดีได้ทุกอย่าง
บางครั้งเจออารายที่มันดีๆบ่อยไปก้อเคยตัว
ไม่ได้ระวัง ไม่รู้ ไม่เคย...
ใครจาดีกะเราได้ทุกคน...หา
เสียใจจัง เสียใจมากมาย
เรื่องแบบนี้ก้อมีจิงๆ...ไม่เคยคิดจาโดนกะตัวเอง
แต่โทษใครไม่ได้ เลือกเองนี่นา
ไม่เปงไรดีเหมือนกาน จาได้รู้ จาได้โต
อะไรๆมันคงไม่ได้สวยงามเสมอ
เค้าทำกับเราได้ขนาดนี้...
จำไว้
ละก้อให้มันผ่านไป...
หยุดร้องไห้ หยุดที่จะทำเพื่อใคร
พอ
ห้ามร้องไห้อีกนะนะนะ สู้ๆสู้ตาย
13 december !!!วันนี้เปงอีกหนึ่งวันที่ตื่นเต้นสุดๆๆๆในรอบปี
(อีกหลายครั้งที่ตื่นเต้นเช่น ติดอยู่ในห้องน้ำตอนมะมีใครอยู่ ต้องลากสังขารตะเองออกมาด้วยการปีน!!! ซึ่งเสี่ยงต่อการลื่น ตกลงมาหัวฟาดพื้นไปนอนพะงาบๆที่AEได้ แต่ต้องปายเซ็นชื่อให้ได้มะง้านก้อตายเหมือนกาน...อ.จ คงจากินหัวเอาแน่ๆๆ
กลัว อาจารย์จ.มากกว่ากัวตาย...เหอๆๆๆๆ)
และแล้ววันนี้ก้ออีก...
เมื่อจิรัชยาลืมตาตื่นขึ้น กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆเก้าโมง(วันนี้เรียนแปดโมง) ตกใจมาก--->neurogenic shock...BP drop
แทบจาarrestคาห้องให้ได้ ทำไงดีๆ ทามมายโทสับมานมะปลุกว้า? เพื่อนมานไม่มีครายโทตามเรยยยยยยยยยยหรอเนี่ย!
ปาโกดว่าแบตโทสับหมดค่ะ คิดๆๆๆ ไงดีๆๆๆ ขาดไปคาบนึงเลยดีป่าวว้า?ก้อคงไม่ได้เพราะเช็คชื่อ มีสิทธิถูกเรียกพบ
ละคงถูกเพ่งเล็งไปตลอดสามเดือนนี้ เผื่อตกละอ.ไม่ช่วยทำงาย มะได้ ต้องไป! แม้อาจถูกด่า ไล่ตะเพิดออกนอกห้องก้อ
ด้ายยยยยยยยยยยยย แต่ก้อต้องไป "ลูกผู้หญิงตัวจริง" ต้องกล้าๆหน่อย...หึ เอาเถอะไปก้อไป คงมะตายหรอก
เมื่อถึงห้องเรียน...
เปิดประตูเข้าไป สายตากว่าสามสิบคู่จับจ้องมาที่น.ส.จิรัชยา ตอนนั้นรู้สึกตัวเล็กติ๊ดดดดดดดดดดดดเดียว เราสวัสดีอาจารย์ ทำหน้าตาสำนึกผิดสุดฤทธิ์(ในใจก้อโอยๆๆๆ สาธุๆๆๆ อ.อย่าดุหนูเรยยยน๊า กัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) และแล้วอ.อ ก้อพูดว่า
"อานะ...มาแล้วดีกว่าไม่มา ถือว่ามีspirit ผมก้อสายเหมือนกัน คุณสายกว่าผมไปยี่สิบนาที ไม่เป็นไร ความผิดเล็กๆน้อยๆ
บางครั้งเราอภัยให้กันได้"
โล่งอก...เฮ้อรอด!!!
ดีนะที่อ.ใจดี ขอบคุณค๊า หุหุต่อไปหนูจามะสายแล้ว
หลังเรียน...คำถาม คำพูด คำจามากมายก็พุ่งเข้ามาเต็มไปหมด
ก้อยผู้ใจดี ~เค้าโทตามเท่าไรก้อม่ายติด กะว่าเด๋วจบคาบเนี่ยจาไปปลุกที่ห้องน้าเนี๊ย
ก้อง ~หัวเราะใหญ่โต...หัวโตเอ้ยย
อ้อม ~แบงค์เอ้ย!เพื่อนตามกานใหญ่ แกตื่นสายได้นะ แต่กรุณาเปิดเครื่องด้วย
นก ~เปงไรรึเปล่า
นังแอม ~แกเปงไรวะ
ซินดี้ ~ทำไมปุยไม่ปลุกแกหล่ะ ไอ่พวกนี้เนี่ย
สิ ปิ๋ม ~หึหึ แกเปงไรวะ(แอบทำหน้าเวทนา)
ไอ่หว้า ~(หน้าตาเหยียดหยามสุดฤทธิ์) อี๊ๆๆคนมาสาย--->ดูมัน...กวนซะ
ไอ่โก้ ~วันนี้สวยจัง--->มันลาวค่ะ
เจ๊ก ~เมื่อคืนคุณคงนอนดึกนะครับ
วาวา ~แกอาบน้ำรึป่าวเนี่ย
เบิร์ด ~หัวโต้ ยี้ๆอย่ามาใกล้คนมาสาย
และอื่นๆอีกมากมาย...
อายจังอ่ะT^T
สิ่งที่ได้เรียนรู้
1.การที่เกิดมาเปงจิรัชยาแล้วตื่นมาเรียนสายในชั้นปีที่สี่ แล้วหล่ะก้อ...เปงเรื่องที่พลาดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
คุณอาจถูกแซวไปตลอดทั้งวัน คำถาม คำพูดต่างๆๆๆก้อจะพรั่งพรูเข้ามาจนตอบไม่ทัน อายยยยยยยยยยยยยยยยยยยอ่ะ
(เพราะงั้นอย่าเกิดมาเปงจิรัชยานะ...จาได้มาสายแบบสบายๆไม่ต้องเปงเยี่ยงนี้)
2.บางอย่างไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด
3.อย่าไว้ใจมือถือคุณ!! เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดได้เสมอ
4.อ.ภาคนี้น่าจะใจดีนะ(รึป่าว?)
5.ชีวิตนี้ต้องมีเพื่อน...ขาดเพื่อนขาดใจ!!!
6.ขับมอ'ไซค์ อย่าลืมสวมหมวกกันน็อค55555+
(หุหุ...ไม่เกี่ยวหรอก!แต่บอกไว้ วันนี้เรียนเรื่องการบาดเจ็บที่สมอง น่ากัวมากกกกกกกกกกกกกกกก อ.บอกว่าใส่หมวกฯ
ช่วยได้เยอะมาก "ผมไม่เคยผ่าตัดสมองcaseที่ใส่หมวกกันน็อคเลยนะ.." ก้อจิงอ่ะนะเพราะที่เห็นส่วนใหญ่ก้อเหมือนๆกัน
...มาด้วยรถล้มหรือชน เมา ไม่ใส่หมวกฯ แทบทุกครั้ง...นะ)
สู้ต่อปายยยยยยยยยยยยย...จิรัชยา
สู้ๆสู้ตาย ประเดิมเวรแรกวันอาทิดนี้...6.30-23.00 น.
และแล้วความเหนื่อยก้อกลับมาเยือนอีกครั้ง.........เฮ้อ!!!
11 december บางครั้งบางครั้งกับคนบางคน...
ความพยายามของเรามันก็เป็นแค่ความพยายาม
อย่าหวังว่าเค้าจาให้ความสำคัญกับเรามากไปกว่าตัวเอง(ทั้งๆที่ไม่เคยหวังเลย)
คำพูดดีดีที่เคยออกจากปากเค้ามันก็แค่เป็นคำพูดที่พูดกะใครๆเสมอ
...ไม่ได้สำคัญ ไม่ได้มีความหมาย ไม่เคยจำได้
คนที่เรารักบางที...เค้าก็มีคนที่เค้ารัก
คนที่เรารักอาจเป็นคนคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา
บางครั้งทุกๆอย่างมันเกิดจากการที่เราคิดไปเอง...เค้าไม่ผิด
บางครั้งคนที่เราอยู่ใกล้ๆแล้วมีความสุขอาจเป็นคนที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุด
ทุกๆอย่างที่ดีดีที่ทำให้...เค้าก็อาจมองไม่เห็น
แค่ตัวเราก็ทำให้เค้าหงุดหงิดได้มากมาย...
ไม่รู้ทำไม เรื่องอย่างนี้คงไม่มีใครตอบได้
รู้แค่...เสียใจมากมาย
ปล.อย่าลืมดู"เป็นต่อ"พฤหัสนี้นะเพื่อนๆ
ไอ่เอิงมานได้ไปเปงนักแสดงรับเชิญอ่ะ อิอิ 06 december ไก่ไข่ ไข่ไก่ปายดูงานที่โรงงานไข่ไก่มาหล่ะ
หนุกหนานดี^^
ไข่เต็มไปหมดเรยยยยยยยยยยย...หุหุ
ได้ชิมไข่มากมาย
เสียดายมะได้เอากล้องไป ไม่คิดว่าเค้าจาให้ถ่ายในโรงงานอ่ะ
เสียดายจัง อดถ่ายรูปกะไข่เหอๆ
แล้วก้อต้องมาทำseminar...มะเปงไรหรอกมั้งเนเน่จังคงชิวๆ
แต่วันนี้โดนหลายดอกเหมือนกัน ประมาณอึ้งๆๆๆๆมากกกกบรรยากาศแอบเครียด
พรุ่งนี้ตายแน่ seminarบริหารTTTTไม่รู้เรื่องอ่ะ
สาธุๆๆๆขอให้รอดนะ
ปล.จาสอบ(อีกละ)บรื๊อๆ เบื่อมากมาย...สู้ๆๆๆๆ
02 december เฮ้อ...กลับมาอย่างปลอดภัยได้กลับแร้ววววววว เย้ๆๆ รู้สึกโล่งมั่กๆดีจายยยยย
จิงๆละที่โน้นก้อดีนะ แต่มันมีไรทำให้อึดอัดอ่ะ บางครั้งมานเรยเซ็งๆ
~ท่านผอ.โรงพยาบาล
น่ารักมากกกกก ใจดี เก่ง ความรู้รอบด้าน สุดยอดดดดดดด
มีเรื่องคุยได้ตลอด ทั้งเรื่องผีๆ(โคตรจาสยองเรย) เรื่องลับๆที่รู้แล้วต้องตกจายมาก
เห็นแล้วก้อโอ้โห จิงๆหรอเนี๊ย เห็นแล้วตกใจมาก แต่อ.มะให้เล่าต่อเหอๆ
อ.พาไปเลี้ยงข้าว ซื้อหนมมาฝากมากมาย เลยกินกันเยอะเชียวอิอิ
~พวกพี่ๆ
น่ารักกันดี มะอยากจาเชื่อว่าเรียนจบกันแล้ว ติ๊งต๊องมากโฮะๆๆๆ
ดูพี่เค้าสนิทกันดี ต้องกินข้าวด้วยกันทุกเย็น ดูอบอุ่นดี ไม่เหงา^^
มีกันตั้งหกคน พี่ทันตะฯอีกสองก้อน่ารักทั้งคู่ ถ้าเราจบไปเจองี้
ก้อคงจาดี ไม่เหงา ถึงงานจาหนัก เงินเดือนน้อยไปหน่อยแต่ก็ok
พี่ก้อพาปายเลี้ยงอีกเหมือนกันหย่อยมากๆ เส็ดละก้อมาเล่นเกม
กันต่อที่บ้าน อิอิขำมากๆ เฮฮาปาร์ตี้ ตอนเย็นก้อตีแบดกัน เหอๆ...
เหมือนจาว่างแต่ไม่หรอกต้องปั่นงานหัวโตเลย กว่าจาทำ เวิ้นเว้ออ
พี่โบ๊ท(น้องพี่บีม)ก้อน่ารัก อัธยาศัยดี เวลายิ้มให้ความรู้สึกว่าอยู่
ข้างๆบีมอิอิ แต่แฟนพี่เค้าก้อน่ารักดีเหมือนกันเหอๆๆ
~บ้านพัก
สยองมาก เปงบ้านพักในตำนาน มีแต่คนมาถาม
ว่า นอนหลับป่าว? เจอไรมั้ย? โอ้ยจาบ้าตาย........
มารู้เอาวันสุดท้ายว่าบริเวณที่ตั้งเปงป่าช้าเก่า อะจึ๊ย!
แต่ก้อมะเจอไรนะ ก้อมีแต่คนเล่าให้ฟังว่ามีนั่น มีนี่
แต่ผอ.บอกว่าเคยปัดรังควานไปแล้ว ไม่มีไรหรอกT^T
เราก้อแค่ฝันร้าย ฮือๆน่ากัว ตุ๊กแกเยอะมาก ตัวอ้วนเชียว
แมลงก้อเยอะเต็มไปหมด ได้ผื่นมาถ้วนหน้ากัน
โชคดีมีเพื่อนพยาบาลมาฝึกงานด้วย เลยมีเพื่อนเยอะ
ลดความสยองลงได้เล็กน้อย...
ขอบคุณมากมาย...
นก...ที่ช่วยปกป้องเค้าจากสิ่งชั่วร้าย ถึงบางครั้งเกินความสามารถ แต่ถ้ามะมีนกเค้าคงจา...
นกเปงกำลังสำคัญในการทำงาน(ถึงมันจาไม่เส็ดแต่เราจาทำกันต่อนะ) ขอโทดที่เค้าชอบไร้สาระ
บ่อยๆ สร้างได้แต่ความบันเทิง แต่อาไรที่มีสาระเนี่ย ไม่ค่อยเปงหรอกนะ ไม่ไหวแล้ว ต้องจิงจัง!
เพื่อนๆก้อจาจบแล้วอ่ะ จบสามปีครึ่งก้อมี มานจาทำงานกานแล้วหรอเนี่ย ทำไมยังรู้สึกทำไรไม่เปง
ไม่ได้นะๆ ถ้าจบไปเผื่อซวย ไปอยู่รพ.ชุมชนแล้วได้เปงผอ.ทำไงเนี่ย!!! รพ.มะเจ๊งกันพอดีหรอๆๆ
จาลงminorแล้ว ต่อไปอยู่ศัลย์ต้องเหนื่อยมากๆ อยู่เวรวันเว้นสอง...เฮ้อ สู้ๆสู้ตาย ลดละเลิก
ลาก่อนminorแสนสบาย ชอบจัง^^ 06 november -_____-"จาสอบอีกแร๊นๆๆ เร็วจัง>O<
ช่วงนี้ลั๊ลล้าๆจนลืมตัวเหอๆ
ติดห้องอย่างแรง!!ดูหนัง ฟังเพลง เล่นnet
ช้อปกระหน่ำ 3วันรวด
ยางเรียนม๊ารู้เรื่องเรยยยย จาสอบแร็น
ตายแน่ๆT^T
พอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ่านสือแล้ว
เมื่อวานลอยกระทง...อิอิ
ปุยซื้อต้นไม้ให้แลกกัน อยากเลี้ยงปลาอ่ะ
แต่สงสารมันเด๋วตาย ต้องมาอยู่กะผู้-ญ
บ้าๆบ๊องสองคน
โฮะๆๆๆๆๆๆ
ทำไมช่วงนี้ปวดหัวบ่อยจัง
เหนื่อยง่ายด้วย
จาเปงไรมั๊ยเนี๊ย...เฮ้อ!!! 05 november ไปเที่ยวกันอีกน๊ะๆๆ ลงกองนี้...
หยุด 3 วัน...
ไปเที่ยวเชียงใหม่กัน^^
เน๊อะๆเพื่อนๆ แก้เซ็ง!!! 04 november อิ่มๆๆๆ ปายเลี้ยงน้องมาอิอิ...ลัลล้ามากๆ แต่ขนหน้า
แข้งแอบร่วงเล็กน้อย น้องเยอะๆๆ ยิ่งแก่น้องยิ่ง
แยะหุหุ^^
งบการช้อปเดือนนี้เรยลดลง ไปกินพิซซ่ากะ
ไอติมกัน หย่อยๆ หนุกดีไปกะเด็กๆ
วันเกิดนังปุย หนีมันไปเที่ยว เลยยังม่ายแฮป
เรยยยคืนนี้หล่ะ...ชัวร์แต่ก้อแอบให้ของขวัญ
ไปแล้ว เปงต้นไม้ ชอบๆๆ จิงตัวเองอยากได้
ไม่เปงไรอยู่ด้วยกันก้อแอบมองต้นไม้มันละกัน
เหอเหอ...ห้ามทำตายนะแกรรรรร 31 oktober โอ้ลันล้า^^ ตอนนี้สุขภาพจิตดีขึ้นมากมาย อยู่rehabฯบรรยากาศดีจิงๆ อ.ใจเย็น ใจดีพี่ก้อมีแต่ผู้หญิงกุ๊กกิ๊กน่ารัก ม่ายดุ..อิอิ เลิกเรียนก้อเร็ว ได้ออกกำลังกายด้วย ชอบๆๆ
วันนี้เห็นคนไข้น่าสงสารเต็มไปหมดเลย เด็กพิการตั้งแต่เกิด คนที่ถูกตัดขา 1ข้างบ้าง
2ข้างบ้าง เห็นแล้วก้อรู้สึก โอ้โหเราโชคดีอาไรขนาดนี้เนี๊ย!! ไม่ได้เปงอาไรขนาดนั้น
ยังมีคนที่เค้ามีเรื่องที่ม่ายสบายมากก่าเราเยอะแยะไปหมดเลยน้า
วันนี้ไปรับคนไข้ คุยเก่งมั่กๆ พอดีอายุพอๆกัน เมาท์กันชั่วโมงกว่าๆ เค้าสุขภาพ
จิตดีจิงๆ นับถือๆ จากแรกรับที่ขยับแขนขาเองไม่ได้ หายใจเองไม่ได้ต้องใช้ท่อช่วย
พูดไม่ได้ อึกะฉี่ก้อม่ายได้ มาถึงตอนนี้อาการดีขึ้นมากๆ คุยปร๋อเลย หายใจเองได้
เริ่มขยับแขนขาได้ อึกะฉี่ได้แล้ว ดีใจด้วยจิงๆ ก็คงจาหายนะแต่คงใช้เวลานานเปงปีเลย
แต่พ่อ แม่ ญาติๆเค้าเอาใจใส่ดีมากเลย ก็มีส่วนที่ทำให้เค้าดีขึ้นได้ขนาดนี้ ดีจังๆ
เพราะฉะนั้นก็ต้องสู้ๆสู้ตายบ้างเหมือนกันนะ~~
30 oktober HAPPY BIRTHDAY วันนี้เปงวันเกิดหละๆๆๆๆๆๆแก่แร็นๆๆๆๆ เร็วจัง...เมื่อคืนต้องจัดการ
กะเค้กร่วม 6 ปอนด์ที่บรรดาเพื่อนๆน้องๆที่น่ารักขนกันมา ขอบคุณ
ทุกคนมากมายที่ทำให้วันนี้รู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง หลังจากเจอะเรื่อง
เศร้าๆมา...
เริ่มต้นที่ต้าร์กะหลินเพื่อนเก่าและแก่ที่พยายามหาวิธีสะไป้ทุกๆปี
และปีนี้มันก็ไปนั่งจุดเทียนที่หนามบอลข้างหอ ฮามั่กๆ นั่งอยู่มืดๆ
ยังกะเล่นผีถ้วยแก้วเหอๆ พร้อมด้วยเค้กช็อกฯน้องเนยเหมือนทุกปี
พร้อมกะคำอวยพรดีๆที่ฝากให้เก็บปายคิด...ดีใจจัง
ต่อมาก้อเปงบรรดาเหล่าน้อง หลาน เหลนรหัสที่แห่กันมาถึงหน้า
ห้อง ตกใจมาก ม่ายคิดว่าน้องจะมากัน น้องรหัสผู้ชายมันก็ขึ้นมา
แอบเสียวเล็กน้อย เด๋วยามซิวน้องเอา แต่ปลอดภัย ม่ายโดนด่า
ค่อยยังชั่ว ได้เค้กนมสดบ้านมอก้อนโตมา อร่อยมากๆชอบมากๆแต่
ก็อ้วนมากๆเหมือนกัน น้องๆน่ารักอย่างนี้ เด๋วต้องเลี้ยงซะแล้ว เย้ๆ
อยากเลี้ยงน้อง
ป.ล.น้องบอกไปแข่งกีฬาที่มช.วิวสวยมาก ด้านหลังหนามบาส
เปงภูเขา อิจฉาจัง อยากไปมากมาย น้องทีมบาสเราได้เหรียญเงิน
ด้วย...ดีมากโฮะๆ
และสุดท้ายที่เพื่อนกลุ่มน่ารักที่แสนจะพูดมาก โหยถูกเจ้ากี้เจ้าการ
ตลอดเรยตั้งแต่เป่าเทียนยันแบ่งเค้ก จ้าๆๆๆอย่ากดดันเค้าดิ แค่ตัดเค้ก
มะค่อยจาสวยเท่านั้นเองโธ่!!! เปงเค้กโอริโอชัยมหา (โอ้โหปีนี้ไม่ซ้ำ
ร้านเลย นัดกันมาป่าวเนี่ย) ขอบคุณมากมายโดยเฉพาะนุดเดิ้ล กิ๊ก ภัทร
ที่พรุ่งนี้จาสอบก็ยังเสียเวลามา น่ารักมากเพื่อนเรา อิอิ
แล้วก็ขอบคุณมากมายสำหรับข้อความ โทสับที่โทมาอวยพรกัน
ทัง้พี่ๆเพื่อนๆนะก๊ะ^^ดีใจที่ยังมีหลายๆคนจำได้...
HAPPY BIRTHDAY NAJA SUSU-SUTAI
~เพิ่งรู้ว่าการรอให้คนมาเปิดปาตูห้องเปงชั่วโมงๆ มันเหนื่อยมากเลย
ก็ม่ายรู้ว่ารู้มั้ย เฮ้อ!เหนื่อยจัง งี่เง้าจังเรา
16 oktober อยากปายยยยย...T^T อยากไป 13เข็มปีนี้มากมาย...เฮ้อ แต่คงมะได้ไปหรอกกกกกก กลับบ้านดีก่า
หยุดทั้งที เพื่อนๆก้อไม่ว่าง เสียดาย!!ปีนี้จัดที่เชียงใหม่ ต้องหนุกแน่เรยยยย คงมีแต่
น้องๆไป อยากไปแข่งบาสจัง แต่แก่แร้ว เล่นไม่ไหวแน่ๆ ปล่อยให้เปงหน้าที่เด็กๆไป
เหอเหอ
มะได้ไปเที่ยวไหนเรยยยย ไม่มีปิดเทอมแร๊นนน แม่ก้อหนีไปเที่ยวDisney land
เฉย ทิ้งลูกปายเที่ยวกะเพื่อน แม่เราเปรี้ยวจิงๆ คิดถึงๆๆๆๆ เด๋วก้อกลับแร้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วันเกิดปีนี้ต้องขอของขวัญเปงรางวัลปลอบใจซะแล้ว ไม่ได้ไปเที่ยวหนายกะเค้าเรยย
ต้องไปทำบุญด้วยยยยย รู้สึกว่าจาเจอแต่เรื่องไม่ดีๆมากมาย เด๋วมันก็ผ่านไปนะนะนะนะ
แบงค์ ดีขึ้นตั้งแยะแล้ววววว อีกไม่นานหายดีชัวร์ มีอะไรให้เราทำเยอะแยะปายหมดเรย
หนุกๆทั้งน๊านนนน สู้ต่อไปอิ..อิ.. ไปอ่านสือได้แร้วววว เร็วๆๆเข้า เด๋วตกม่ายรู้ด้วยนา
ป.ล.ตอนนี้ชอบออโธร์ฯมากมาย preceptorน่ารัก พี่ๆก็น่ารักเหอเหอ(ยกเว้น ช.ม.
A&Bอี๊ๆๆๆๆๆๆๆ)จาลงแร๊นๆๆๆๆๆๆ เจอกันตอนextern รพ.ศูนย์น้าออโธร์ แล้วเราคงจา
happy สบายใจก่านี้ Yeah!!!!!!! 14 oktober คิดถึงงงง...
ใกล้ๆแล้วๆ...อดทนๆ พฤหัสนี้ก้อสอบเสร็จแล้ว กลับบ้านซักกะที น้องก้อจา กลับมาด้วย^^..ตั้งแต่ปายบางมดยังม่ายเจอกัลลเลยยย มันต้องผมยาว หน้าแก่ขึ้นชัวร์เรยยย 555 ไอ้น้องชาย ตอนนี้แม่ไปเที่ยว ปล่อยพ่ออยู่กะไอ้หมาดื้อที่บ้าน แย่แน่ๆเรย ต้องรับ มือกะมันคนเดียว อ๊อยยย...อยากรีบกลับบ้าน สอบเสร็จแล้วจาดูหนังให้สะใจ เลย อยู่minorด้วยวิ๊วๆๆๆ หวังว่าจาว่างมากขึ้น แต่อาจจาเหงามากขึ้น เซ็ง... นังเพื่อนroom mate ดันมีแฟนซะ(แอบอิจฉา) แย่เรยยยเรา ไม่เปงไรยังไง ก้อต้องอยู่ได้ จาลงออโธฯแล้ว ว่าไปก็หนุกดี ชอบๆๆๆ พี่(บางคน)น่ารัก ชอบสอน ฮา เอิ๊กๆๆ อ.สอนดีทุกคนเรย ประทับใจมากมาย แต่ข้อสอบคงยากชัวร์ เพิ่งจา เริ่มอ่าน ไม่ทันแน่ๆเรยยยย มัวทำไรเนี๊ย...ปายอ่านสือเร้ววววววววววววววว ยังคงต้องสู้ๆต่อปาย...เย้ๆๆสู้ๆๆ-''- 12 oktober MY PRECEPTOR Postวาดรูป 150 จบ 14ชม.เต็มกะการนั่งจมกองรูป
แทบกรี๊ด แทบจาร้องไห้ไปวาดไป ต้องมานั่งลุ้นอีกว่าต้องวาดใหม่
อีกป่าว...ปรากฏว่าผ่าน!! เย้ๆๆๆๆ โล่งอกไปที
เรียนใส่เฝือกหนุกดี พอดีเอากล้องไป เลยถ่ายเก็บไว้ด้วย
ได้ใส่ให้เพื่อนด้วย(เมย์ขวดน้ำ ดังรูป) ไม่ใคร่จาสวยนัก แต่ภูมิใจ
นำเสนอ อิอิ...
วันนี้ไปคุยกะpreceptorมา อ.น่ารักแล้วก็เปงคนดีมั่กๆ
อ.ถามว่า ความยุติธรรมคือไร คนส่วนใหญ่มักจะเห็นว่าอะไรๆที่ไม่
ดีสำหรับตัวเองคือ ไม่ยุติธรรม แต่จิงๆแล้ว ยุติธรรมก็คือ สิ่งที่คนมี
อำนาจตัดสินว่าสิ้นสุด เพราะงั้นก็อย่าคิดมาก อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
ปล่อยๆวางๆ ทำตัวเองให้ดีก็พอ
โคตรจะปลื้มอ.เลย เหมือนพ่อ ใจดี ฮาๆด้วย ชอบเอา
กระดูกบ้าง ดาบบ้าง มาเขกหัว แต่แบบขำขำนะ
ใกล้สอบ ต้องเริ่มอ่านสือแล้ว สู้ๆสู้ตาย 11 oktober เซ็ง...อย่างแรง ฮือๆๆๆๆๆๆอ.ใจร้ายมั่กๆ สั่งให้วาดรูปไป
ตั้ง 150 รอบ>>>>>>ไม่ได้นอนT^T...
แล้วเปงไงอีกรู้ป่าว?>>>ให้วาดใหม่!!!
อ๊อยยๆๆๆ ฆ่ากันชัดๆเลยค่ะ งานท่วมหัวเลย
ใกล้สอบแร๊นๆ หนังสือยังไม่อ่าน(เหมือนเดิม)
แต่ก้อดีใจ จะสู่minorจิงๆซักกะทีwowww
วันหยุดไม่round Yahoo!
บรื้อ...จาหนาวแล้ว คิดถึงเชียงใหม่จัง
อยากไปเที่ยวกะเพื่อนๆอีก จะ 1ปีแล้วนะ
เร็วจัง แต่ไม่ว่างชัวร์เลย...เฮ้อ
ป.ล.ต้องไม่สบายแน่ๆเลย ชอบนอนแบบ
ปะหลาดๆ หนาวก้อม่ายห่มผ้า นอนกะพื้นก็นอน
บ้าๆๆๆ...เสียใจจัง
|
|
|
