Profiel van Bankฉันเพียงอยากรู้ อยากเข้า...Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

ฉันเพียงอยากรู้ อยากเข้าใจ...~~

*บอกว่าฉันเป็นอย่างนั้น เธอว่าฉันเป็นอย่างนี้ เป็นคนที่ไม่ถูกใจ ทำอะไรไม่เข้าตา เหมือนคนที่เธอไม่แคร์...

Bank

Beroep
31 augustus

เดือนแห่งความซวย

ซวยๆๆๆ
 
ทุกเรื่อง ทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเอง
 
รถถูกเอาสีไปเปงแถบ ฮึมมม ไอ่รถสีดำคันนั้น คอมพัง กล้องพัง ฟันคุด โอ้ยๆๆๆ
 
เบื่อ เซรงจิง
 
แต่เดือนนี้ก้อได้เจอเพื่อนเยอะ
 
ไอ่ปอล กลับมาจากเมืองน้ำหอม แต่ไม่มีน้ำหอมมาฝากแฮะ~~
 
ไว้เด๋วทำงานเก็บตังค่าเครื่องบินไปเยี่ยม หุหุ พาเที่ยวน้า
 
โอ๋แวะมาหาเลี้ยงเค้าเกือบทุกมื้อเรยยย ดีจัง 
 
ไอ่โต้ที่บอกจาเลี้ยงตั้งแต่ปีสอง แต่ก้อยังไม่ได้กินของมาน ถ้าจบมานคงเลี้ยง(หวังว่า)
 
ลิงๆๆๆอ๊อบ
 
ตอนนี้อยู่ดมยา สนุกดี แต่ได้อยู่กลุ่มกะอาจานที่ดุมากๆตอนอยู่ในฟิลด์
 
แต่เส็ดแล้วก้อจากลับมาใจดี
 
เฮ้อ!!! มานเครียดมากๆเลย จาเปงลม เหนื่อย
 
แต่อ.ก้อสอนดีมากๆๆๆ
 
สู้ต่อปาย สู้ๆๆๆ

อยากไปเที่ยวอีกๆๆๆ

 
 
21 april

ได้แร๊นนๆ

      

        ++กรี๊ดๆๆๆๆ

 

       up blog ได้แล้ว หลังจากรอมานานแสนนาน มานเปงด๋อยไรมะรู้

       ดันมาทำได้ตอนยุ่งๆละ...เซรงค่ะ

       ไว้ว่างๆ ละกาน

       ตอนนี้เหนื่อยมรากกก  พี่ๆที่อยู่ด้วยhyperสุดๆอ่ะ เดินไปมาตลอดเวลา

       พักกินข้าวเที่ยงแค่สิบห้านาทีก้อมาทำงานต่อ

       ตอนเช้าก้อมาตั้งแต่ 6.40น. ไรประมาณเนี้ย

       โอ้ยๆ จาบ้าตาย นังแตนจากเคยเปงหญิงที่alertมั่กๆ ยังเปงศพไปอ่ะ

       จิรัชยาก้อabsenceไปสิค่ะ ตอนนี้เปงหมีแพนด้าไปแร้ววววว

       คืนก่อนก้อปั่นรายงานถึงตีสี่

       ชีวิตๆๆๆ เมื่อไหร่จาดีขึ้น ขี้เกียจอย่างนี้ วันๆสือมะอ่าน ทำไรอยู่ม่ายรุ

     

       สู้ๆ เย้ๆ สู้ตาย เพื่อนคนอื่นเค้าทำงานกันแล้วนะ

       ปล. ปิดเทอมไปเสม็ดแบบextremeมาหญิงห้านาง โด๋ใครมะอยากไปด้วย

       มะสนก้อได้ หนุกหนานจาตายไป ไปดำน้ำกับเด็กๆหุหุ

       อีกที่ก้อสัมนาสโมฯ น้ำตกตาดโตน ไม่ได้สาระเท่าใดนัก(เพราะคนในฝ่ายเปง

       แบงค์และปุย) แต่เล่นน้ำตกนี่ลัลล้าที่สุดเรยยยยยย ไม่เคยเล่นน้ำตกหนุก

       ขนาดนี้  โอ้มายคอมบุ มากมาย^^

 

08 januari

T^T

 
เย้ๆๆๆๆ...แข่งบาสชนะเฉยเรยยยยยหุหุ
 
รวมทีมกะพี่ปีห้า555+
 
ชนะปีสาม พวกไอ่ป๋อ(น้องที่แสนดี) ไอ่โบว์(น้องที่น่ารัก) ไอ่หลินฮุ่ย(อดีตรูมเมตใจดี) ไอ่วาว(มันเปงสาวขึ้น)
ไอ่มีน(มันตัวโตจัง) และคณะ หึหึหนุกดีสงสัยเปงเพราะชนะ แต่มะค่อยได้ทำไรนักแบบว่าพี่เก่ง เราก้อลงๆไป
วิ่งไปวิ่งมา สวยอย่างเดียว555+
 
 
 
เซ็งอ่ะ
 
วันนี้ออก OPD ถูกยิงคำถามมากมาย
 
ไมไม่รู้เรื่องด๋อยไรเรยยยย ตอบอ.ม่ายได้ซักอย่าง
 
เครียด!!
 
อ.ก้อนะ " นี่หมอ ขึ้นมากี่weekแล้ว น่าจาตอบได้บ้าง อีกกี่วันจาสอบ จาจบปีสี่แล้วนะอ่านหนังสือบ้าง"
 
teaching round ก้อไม่รู้เรื่อง ไมเพื่อนๆเก่งจัง
 
อานะ คงต้องอ่านสือแร้วววว ใกล้สอบมากมาย สู้ๆๆ
 
แล้วมาทำไรเนี่ย หึหึอ่านๆๆ
 
07 januari

บ่นๆๆๆ

 
วันนี้อยู่เวรรรร...ว่างเกิ้น
 
วันมะมีไรก้อสบายเจงๆๆ   สบายเกินปาย
 
นั่งๆ นอนๆ คนไข้มีแค่ 5 เตียง  แต่จาไปไหนก้อม่ายได้
 
ต้องเฝ้าward!!! เผื่อมีไร
 
ให้ตายเถอะน้า จับลิงๆมาขังในห้องแอร์ ว่างไปมันก้อเซ็งค่ะ
 
พรุ่งนี้แข่งบาสชั้นปี
 
อานะ...เอาป้าแก่ๆมาแกล้งหรอหนูๆ
 
วิ่งม่ายทันเด็กๆเค้าแล้ว แค่ครึ่งละสิบนาทีก้อเหนื่อยโคตร
 
เฮ้อ บ่นๆๆๆ
 
ขี้เกียจเล่นแล้วอ่ะT^T
 
 
ป.ล.ประชุมสโมฯปีนี้ไปเที่ยวไหนกันดี
ไปปล่อยแก่กานหุหุ ^^                 
31 december

Bye bye...

 

บ๋ะบายปีเก่าๆ

 

อารายๆมะดีขอให้มันผ่านไป

 

ลืม...เริ่มใหม่ สดใสปิ๊งๆ อิอิ

 

คิดถึงเพื่อนเก่าๆจัง บางห้องเค้านัดเจอกานด้วย อิจฉาจังวุ้ย

 

เรายุ่งๆๆ ไม่ค่อยมีเวลาเร้ยยย

 

ไม่ได้กลับบ้าน----->อยู่เวรซะ  ปีใหม่คนไข้คงเยอะโคตร

 

อยู่เวรบ๊อย บ่อย ตอนนี้ขอแค่ได้นอนยาวๆต่อกันหลายๆชั่วโมงก็พอ ไม่ขอมากไปก่านี้แระ

 

หยุดยาวทั้งที ครายๆเค้าก้อฉลองกาน  เฮ้อ!!!ปลงแล้วอ่ะ ชีวิตนศ.พ.

 

ก้อยังดี...

 

วันก่อนได้กินข้าวกะเพื่อนๆในกลุ่ม เหอๆๆ

 

นานๆจะหาเวลาว่างพร้อมกันได้...คิวทองเจงๆเพื่อนช้าน

 

ปายร้าน"เที่ยวละไม"

 

บรรยากาศดีมั่กๆ อาหารหย่อยๆ ช๊อบๆ+แฮ้ปวันเกิดก้อยด้วย เค้กหย่อยหุหุ

 

 

วันนี้ไปวัดมา ไหว้พระสบายใจจัง

 

ต้องปายวันนี้ เพราะพรุ่งนี้อยู่เวร คงมะได้ทำบุญเหมือนคนอื่นๆเค้า

 

เฮ้อ! สู้ต่อไป

 

"ชีวิตของเรานั้นไม่เหมือนกัน"

 

ลืมทุกอย่างความรักที่ฉันมี...

 

ลืมทุกสิ่ง...สิ่งที่ฉันให้กับเธอ

 

~~ต้องยอมรับเสียที ต่อจากนี้ไม่มีเธอ...บะบาย^^"

23 december

นะนะนะ

 
 
ตลอดเวลาที่ผ่านมา...
 
เจอคนที่ดีๆมากมาย
 
คนที่หวังดี เพื่อนดีๆ สิ่งแวดล้อมดีๆ
 
ดีจายมากมายที่อาไรดีๆหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิต^^
 
 
 
แต่ก้อแหงหล่ะ อารายมันจาไปดีได้ทุกอย่าง      
 
บางครั้งเจออารายที่มันดีๆบ่อยไปก้อเคยตัว      
 
ไม่ได้ระวัง ไม่รู้ ไม่เคย...                
 
ใครจาดีกะเราได้ทุกคน...หา             
 
เสียใจจัง เสียใจมากมาย               
 
เรื่องแบบนี้ก้อมีจิงๆ...ไม่เคยคิดจาโดนกะตัวเอง     
 
แต่โทษใครไม่ได้ เลือกเองนี่นา          
 
ไม่เปงไรดีเหมือนกาน จาได้รู้ จาได้โต       
 
อะไรๆมันคงไม่ได้สวยงามเสมอ        
 
เค้าทำกับเราได้ขนาดนี้...             
 
จำไว้                   
 
 ละก้อให้มันผ่านไป...                    
 
หยุดร้องไห้ หยุดที่จะทำเพื่อใคร      
    
พอ                    
 
ห้ามร้องไห้อีกนะนะนะ สู้ๆสู้ตาย      
  
 
13 december

!!!

 
วันนี้เปงอีกหนึ่งวันที่ตื่นเต้นสุดๆๆๆในรอบปี
(อีกหลายครั้งที่ตื่นเต้นเช่น ติดอยู่ในห้องน้ำตอนมะมีใครอยู่ ต้องลากสังขารตะเองออกมาด้วยการปีน!!! ซึ่งเสี่ยงต่อการลื่น   ตกลงมาหัวฟาดพื้นไปนอนพะงาบๆที่AEได้ แต่ต้องปายเซ็นชื่อให้ได้มะง้านก้อตายเหมือนกาน...อ.จ คงจากินหัวเอาแน่ๆๆ
กลัว อาจารย์จ.มากกว่ากัวตาย...เหอๆๆๆๆ)
 
และแล้ววันนี้ก้ออีก...
เมื่อจิรัชยาลืมตาตื่นขึ้น  กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆเก้าโมง(วันนี้เรียนแปดโมง) ตกใจมาก--->neurogenic shock...BP drop
แทบจาarrestคาห้องให้ได้ ทำไงดีๆ ทามมายโทสับมานมะปลุกว้า? เพื่อนมานไม่มีครายโทตามเรยยยยยยยยยยหรอเนี่ย!
ปาโกดว่าแบตโทสับหมดค่ะ คิดๆๆๆ ไงดีๆๆๆ ขาดไปคาบนึงเลยดีป่าวว้า?ก้อคงไม่ได้เพราะเช็คชื่อ มีสิทธิถูกเรียกพบ
ละคงถูกเพ่งเล็งไปตลอดสามเดือนนี้ เผื่อตกละอ.ไม่ช่วยทำงาย มะได้ ต้องไป! แม้อาจถูกด่า ไล่ตะเพิดออกนอกห้องก้อ
ด้ายยยยยยยยยยยยย  แต่ก้อต้องไป "ลูกผู้หญิงตัวจริง" ต้องกล้าๆหน่อย...หึ เอาเถอะไปก้อไป คงมะตายหรอก
 
เมื่อถึงห้องเรียน...
เปิดประตูเข้าไป สายตากว่าสามสิบคู่จับจ้องมาที่น.ส.จิรัชยา ตอนนั้นรู้สึกตัวเล็กติ๊ดดดดดดดดดดดดเดียว  เราสวัสดีอาจารย์ ทำหน้าตาสำนึกผิดสุดฤทธิ์(ในใจก้อโอยๆๆๆ  สาธุๆๆๆ  อ.อย่าดุหนูเรยยยน๊า กัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) และแล้วอ.อ ก้อพูดว่า
"อานะ...มาแล้วดีกว่าไม่มา ถือว่ามีspirit ผมก้อสายเหมือนกัน คุณสายกว่าผมไปยี่สิบนาที ไม่เป็นไร ความผิดเล็กๆน้อยๆ
บางครั้งเราอภัยให้กันได้"
 
โล่งอก...เฮ้อรอด!!!
ดีนะที่อ.ใจดี ขอบคุณค๊า หุหุต่อไปหนูจามะสายแล้ว 
 
หลังเรียน...คำถาม คำพูด คำจามากมายก็พุ่งเข้ามาเต็มไปหมด
ก้อยผู้ใจดี ~เค้าโทตามเท่าไรก้อม่ายติด กะว่าเด๋วจบคาบเนี่ยจาไปปลุกที่ห้องน้าเนี๊ย
ก้อง       ~หัวเราะใหญ่โต...หัวโตเอ้ยย
อ้อม       ~แบงค์เอ้ย!เพื่อนตามกานใหญ่ แกตื่นสายได้นะ แต่กรุณาเปิดเครื่องด้วย
นก         ~เปงไรรึเปล่า
นังแอม    ~แกเปงไรวะ
ซินดี้       ~ทำไมปุยไม่ปลุกแกหล่ะ ไอ่พวกนี้เนี่ย
สิ ปิ๋ม      ~หึหึ แกเปงไรวะ(แอบทำหน้าเวทนา)
ไอ่หว้า     ~(หน้าตาเหยียดหยามสุดฤทธิ์) อี๊ๆๆคนมาสาย--->ดูมัน...กวนซะ
ไอ่โก้      ~วันนี้สวยจัง--->มันลาวค่ะ
เจ๊ก        ~เมื่อคืนคุณคงนอนดึกนะครับ
วาวา       ~แกอาบน้ำรึป่าวเนี่ย
เบิร์ด       ~หัวโต้ ยี้ๆอย่ามาใกล้คนมาสาย
และอื่นๆอีกมากมาย...
อายจังอ่ะT^T
 
สิ่งที่ได้เรียนรู้
1.การที่เกิดมาเปงจิรัชยาแล้วตื่นมาเรียนสายในชั้นปีที่สี่ แล้วหล่ะก้อ...เปงเรื่องที่พลาดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
  คุณอาจถูกแซวไปตลอดทั้งวัน คำถาม คำพูดต่างๆๆๆก้อจะพรั่งพรูเข้ามาจนตอบไม่ทัน อายยยยยยยยยยยยยยยยยยยอ่ะ
  (เพราะงั้นอย่าเกิดมาเปงจิรัชยานะ...จาได้มาสายแบบสบายๆไม่ต้องเปงเยี่ยงนี้)
2.บางอย่างไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด
3.อย่าไว้ใจมือถือคุณ!! เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดได้เสมอ
4.อ.ภาคนี้น่าจะใจดีนะ(รึป่าว?)
5.ชีวิตนี้ต้องมีเพื่อน...ขาดเพื่อนขาดใจ!!!
6.ขับมอ'ไซค์ อย่าลืมสวมหมวกกันน็อค55555+
  (หุหุ...ไม่เกี่ยวหรอก!แต่บอกไว้ วันนี้เรียนเรื่องการบาดเจ็บที่สมอง น่ากัวมากกกกกกกกกกกกกกกก อ.บอกว่าใส่หมวกฯ
ช่วยได้เยอะมาก "ผมไม่เคยผ่าตัดสมองcaseที่ใส่หมวกกันน็อคเลยนะ.."  ก้อจิงอ่ะนะเพราะที่เห็นส่วนใหญ่ก้อเหมือนๆกัน
...มาด้วยรถล้มหรือชน  เมา  ไม่ใส่หมวกฯ แทบทุกครั้ง...นะ)
 
 
สู้ต่อปายยยยยยยยยยยยย...จิรัชยา
สู้ๆสู้ตาย  ประเดิมเวรแรกวันอาทิดนี้...6.30-23.00 น.
และแล้วความเหนื่อยก้อกลับมาเยือนอีกครั้ง.........เฮ้อ!!!
  
11 december

บางครั้ง

บางครั้งกับคนบางคน...
 
 
ความพยายามของเรามันก็เป็นแค่ความพยายาม
 
อย่าหวังว่าเค้าจาให้ความสำคัญกับเรามากไปกว่าตัวเอง(ทั้งๆที่ไม่เคยหวังเลย)
 
คำพูดดีดีที่เคยออกจากปากเค้ามันก็แค่เป็นคำพูดที่พูดกะใครๆเสมอ
...ไม่ได้สำคัญ ไม่ได้มีความหมาย ไม่เคยจำได้
 
คนที่เรารักบางที...เค้าก็มีคนที่เค้ารัก
 
คนที่เรารักอาจเป็นคนคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา
 
บางครั้งทุกๆอย่างมันเกิดจากการที่เราคิดไปเอง...เค้าไม่ผิด
 
บางครั้งคนที่เราอยู่ใกล้ๆแล้วมีความสุขอาจเป็นคนที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุด
 
ทุกๆอย่างที่ดีดีที่ทำให้...เค้าก็อาจมองไม่เห็น
 
แค่ตัวเราก็ทำให้เค้าหงุดหงิดได้มากมาย...
 
ไม่รู้ทำไม เรื่องอย่างนี้คงไม่มีใครตอบได้
 
รู้แค่...เสียใจมากมาย
 
 
 
 
ปล.อย่าลืมดู"เป็นต่อ"พฤหัสนี้นะเพื่อนๆ      
ไอ่เอิงมานได้ไปเปงนักแสดงรับเชิญอ่ะ อิอิ  
06 december

ไก่ไข่ ไข่ไก่

ปายดูงานที่โรงงานไข่ไก่มาหล่ะ
หนุกหนานดี^^
ไข่เต็มไปหมดเรยยยยยยยยยยย...หุหุ
ได้ชิมไข่มากมาย
เสียดายมะได้เอากล้องไป ไม่คิดว่าเค้าจาให้ถ่ายในโรงงานอ่ะ
เสียดายจัง อดถ่ายรูปกะไข่เหอๆ
แล้วก้อต้องมาทำseminar...มะเปงไรหรอกมั้งเนเน่จังคงชิวๆ
แต่วันนี้โดนหลายดอกเหมือนกัน ประมาณอึ้งๆๆๆๆมากกกกบรรยากาศแอบเครียด
พรุ่งนี้ตายแน่ seminarบริหารTTTTไม่รู้เรื่องอ่ะ
สาธุๆๆๆขอให้รอดนะ
 
 
 
ปล.จาสอบ(อีกละ)บรื๊อๆ เบื่อมากมาย...สู้ๆๆๆๆ
  
 
Foto 1 van 47
*